Czasami, chcąc zwrócić czyjąś uwagę, pokasłujemy znacząco. Jednak kaszel przy przeziębieniu lub grypie zjawia się czy tego chcemy, czy nie. To odruch. Żeby go zwalczyć, trzeba wiedzieć, jak powstaje. Oto sekwencja zdarzeń, które zachodzą u kaszlącej osoby:  Receptory kaszlu w drogach oddechowych meldują: "coś nas podrażnia!"  Informacja ta biegnie do ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym. "Autostradą" są dla niej włókna czuciowe nerwu      trójdzielnego, językowo-gardłowego i nerwu błędnego. Od tej chwili ośrodek kaszlu zaczyna wydawać rozkazy reszcie      ciała.  Bierzemy głęboki wdech powietrza (2 - 4 litry).  Przez nerw krtaniowy zwrotny biegnie wiadomość: "zamknąć nagłośnię!" Jednocześnie zamykają się struny głosowe       i rozluźnia się przepona.  Impulsy wędrujące nerwami rdzeniowymi zmuszają mięśnie wydechowe do skurczu.  Ciśnienie powietrza w drogach oddechowych rośnie o około 100 mm Hg (0,13 atm.)  I oto nagłośnia nagle się otwiera!  Powietrze wylatuje z dróg oddechowych z prędkością 120-160 km/h. Wyrzucane przez zwężone oskrzela burzy się       i wiruje. Dzięki temu wymiata wydzielinę oskrzelową. Bodźcem do kasłania są podrażnienia dróg oddechowych. Ta reakcja jest niezależna od woli, bowiem od niej może zależeć życie. Gdyby cokolwiek dostało się do tchawicy lub oskrzeli, mogłoby je zatkać. Jedyny ratunek to wówczas gwałtowny wydech, który usunie zanieczyszczenie. Nie ma czasu do namysłu, kaszel ratuje życie.